Waarom heb je de stap naar Amarant gezet?
Mijn eerste kennismaking was eigenlijk puur toeval: ik zag dat er een gegidste wandeling over het interbellum door Amarant werd georganiseerd. Dat interesseerde me en dus schreef ik me in op de nieuwsbrief. In de editie daarna stond er in de nieuwsbrief iets over de woonzorgcentra. Het voelde bijna alsof die oproep speciaal voor mij geschreven was, de timing was perfect. Ik had de website en de kalender bekeken van Amarant en ik was onder de indruk.
Na een fijn gesprek over mijn ideeën bleek dat onze visies op elkaar aansloten. Ik kan me dan ook helemaal vinden in de missie om kunst en cultuur toegankelijker te maken op plaatsen waar dat niet altijd evident is.
Kun je een inspirerend voorbeeld delen van hoe kunst en cultuur mensen emanciperen en verbinden?
Dan denk ik meteen aan de Gentse Feesten van vijftig jaar geleden. Toen het festival net heropgestart was, was het nog een relatief klein en authentiek straatfeest voor ‘de man in de straat’. Het had een enorme voortrekkersrol in het emanciperen van mensen: kunst werd toegankelijk op alle niveaus, van iets heel groots tot heel intiem. Je kon er kennismaken met kunstvormen die je nog niet kende en je kwam letterlijk heel Gent tegen. Het bracht mensen uit alle lagen van de bevolking samen door middel van cultuur.
Welk project of goed doel draag je een warm hart toe?
De Warmste Week. Ik bewonder hoe spontaan dat gedragen wordt door de hele samenleving. Ook in ons woonzorgcentrum staan we daar volledig achter en organiseren we altijd een actie met de lokale gemeenschap. Vorig jaar hebben we bijvoorbeeld een veiling gehouden van spullen die de bewoners zelf hadden gemaakt. De insteek was: ‘ze kunnen nog veel meer dan je denkt’. Door die talenten te tonen en de werken te verkopen, brachten we een relevant thema onder de aandacht op een heel verbindende manier.
Je kan nog inschrijven voor de wandeling De wederopbouw van de IJzerenleen na verwoestingen door WOI op 14/06, in Mechelen.