Vertel even over je achtergrond. Was je als tiener al gebeten door kunst en cultuur?
Ja, absoluut! Kunst heeft altijd deel uitgemaakt van mijn leven. In mijn groeiboekje, die boekjes die ouders invullen, stond bij “Wat wil je later worden?” al het woord kunstenaar. Kunst en ik zijn altijd verbonden geweest, in tijden van overvloed én schaarste.
Wat wel nieuw is, is werken met het publiek. Vroeger lag mijn focus op het kunstwerk als einddoel, nu zie ik kunst vooral als een taal om verbinding te maken met de wereld. Niet het object telt, maar het proces en de ontmoeting.
Als tiener was ik ook sterk geïnteresseerd in ingenieurswetenschappen. Ik studeerde Wetenschappen-Wiskunde en droomde van een carrière als productdesigner of ingenieur. Analyses maken, oplossingen bedenken, spelen met cijfers, dat vond ik geweldig (al heb ik ook gehuild bij sinussen en cosinussen!). Kunst was mijn uitlaatklep, mijn wekelijkse afspraak in de kunstacademie. Tot mijn zestiende volgde ik vrije kunsten, daarna maakte ik de overstap naar architectuur. Ik ben nog altijd dankbaar voor de lessen PO, esthetica en theaterstudies op school. Ze lieten me proeven van verschillende werelden.
Welke kunstvorm kan je het meest bekoren?
Big band en improvisatie/performance! Vroeger was ik vooral bezig met illustratie en tattoos, maar mijn focus verschoof naar wat zich binnenin afspeelt en naar het improvisatietheater van het leven. Het rauwe, het onverwachte, daar hou ik van.
Kan je een inspirerend voorbeeld met ons delen van hoe kunst en cultuur emanciperen en verbinden?
Grysde maakte een prachtig theaterstuk rond de uitdaging van relevant blijven tijdens vergrijzing. Buurtbewoners werden uitgenodigd om mee te doen en samen een verhaal te brengen, verbindend, herkenbaar, maatschappelijk relevant.
Voor mij persoonlijk was kunst een manier om opnieuw verbinding te maken met de wereld. Via participatieve workshops kom ik in contact met verschillende groepen en organisaties. Kunst helpt ook om emoties te leren kennen en plaatsen, bijvoorbeeld door intuïtief te werken met kleur.
Welk project of goed doel draag je een warm hart toe?
De grensverleggende cultuurwerking van Op/Til. En initiatieven met het Pay what you can-principe, zodat iedereen kan deelnemen, ook als het financieel wat krapper zit.
