We buigen ons in deze cursus over hedendaagse kunst in de jaren 80. In het kielzog van de conceptuele kunst bespreken we een aantal opvallende figuren zoals Joseph Beuys en de Italiaanse kunstenaars van de arte povera. Maar nog opvallender is de heropleving van de schilderkunst in die jaren.
Joseph Beuys, de sjamaan van Düsseldorf, drukte in de jaren 70 stevig zijn stempel op het kunstgebeuren. Zijn performances spraken over de menselijke conditie en riepen op tot een vrije, creatieve levenswijze: "Alles is kunst en iedereen is een kunstenaar". In Italië creëerde de arte povera krachtige beelden. Voor Merz en Kounellis waren zelfs paarden en iglo’s geschikt om kunst te maken. In het begin van de jaren 80 ontstaat er opnieuw een massale belangstelling voor de pure schilderkunst. Nieuwe schilders zoals Baselitz, Anselm Kiefer, Chia of Julian Schnabel werken bovendien figuratief en lijken ervan overtuigd dat de schilder een verhalenverteller is, een bedenker van mythen en symbolen. Expressionistisch gepenseelde doeken delen nu de wand met graffitiachtige schilderijen. Olieverf is terug, concept art lijkt plots achterhaald. Om werkelijk modern te zijn moet men postmodern zijn. Om vooruit te gaan moet men terugkijken. Er wordt dan ook enthousiast geciteerd uit de hele lange geschiedenis van de schilderkunst. Poëzie en ironie gaan hand in hand en worden de krachtige wapens van deze nieuwe schildersgeneratie.
Deze cursus is deel 9 van de basisreeks Moderne en Hedendaagse kunst. Je hoeft echter de vorige delen niet gevolgd te hebben om te kunnen aansluiten!
De zaal van De Groene Waterman bevindt zich in de historische kelder van de boekhandel en is enkel bereikbaar via een trap. Er is geen lift aanwezig.
