Het merendeel van de literatuur bestaat uit verhalen en romans. Maar wat met de poëzie? Is dat alleen iets voor de leraar Nederlands op school? Beslist niet – zoals we in deze cursus zullen laten zien. Gedichten zijn er niet om uit een boekje gelezen te worden, maar om te ervaren!
Wát te ervaren? In hoofdzaak emoties. In poëzie worden gevoelens opgeroepen, beschreven, en in hun verscheidenheid getoond. Wil je iets over emoties leren, lees dan poëzie! Het gaat dan niet alleen om poëzie in een boek, maar ook om poëzie op straat, in games, op slam-festivals, in songs, op het internet, enz. Dat is poëzie die je bij de keel grijpt, die je doet slikken, die je kippenvel bezorgt. Het is poëzie in en met muziek, luidop, zoals ze oorspronkelijk bedoeld was.
Het zal dus vooral gaan over directe beleving. Maar waaruit bestaat die beleving? Op het eerste gezicht niet zo’n eenvoudige vraag. Gelukkig hebben we de laatste jaren heel wat bruikbare inzichten uit de emotie-psychologie die ons op weg helpen. Die laten ondubbelzinnig zien dat beleving van poëzie een unieke verrijking van ons gevoelsleven betekent. In de cursus zullen we die inzichten toepassen op een veelheid van gedichten, die we natuurlijk zelf ook zullen ‘ondergaan’. Er zullen dus namen opduiken als: Achterberg, Brodsky, Keats, Dickinson, Ovidius, Sappho, maar ook de Beatles, films en folksongs, Portugese fado’s, en – ja – misschien ook Mozart en Schubert. Allemaal veel te veel voor één samenkomst, natuurlijk. Maar we beginnen – misschien komt er daarna een vervolg.
